Podmiot i przedmiot ekonomiki cz. 4

By zdać sobie, choć w zarysie, sprawę z kunsztownej mechaniki gospodarki światowej, koniecznym jest poddać drobiazgowej a ścisłej analizie oddzielne człony, które się na nią składają. Najbardziej skomplikowany proces gospodarczy daje się zawsze rozłożyć na trzy czynniki składowe: produkcję, repartycję i konsumpcję, lub używając polskiej nomenklatury: wytwórczość, podział i spożycie. Nie będę się tu zastanawiał nad sprawą prymatu produkcji nad konsumpcją, czy konsumpcji nad produkcją. Dla całego szeregu powodów musimy zaczynać wszelkie studia ekonomiczne od wytwórczości, najłatwiej statystycznie uchwytnej i faktycznie najdostępniejszej. Wszechstronnie jest zbadane także zjawisko podziału dóbr. O spożyciu dużo się wprawdzie pisało i pisze, zwłaszcza gdy wchodzą w orbitę dociekań związki konsumentów. Rzeczowo jest to jednak najsłabiej opracowany dział nauki o gospodarce. Osobiście badałem niegdyś jeden jego fragment, próbując ustalić metodologii przedmiotu. W obecnym kompleksie prac nie mam na razie zamiaru zajmowania się tym problematem. Pozostają dwa pierwsze zagadnienia. Kwestię repartycji odłożyć wypadnie na dalszą przyszłość, chwilowo zaś się ograniczyć do studiów nad produkcją i  kontynuując poprzednią pracę, gdzie traktowałem o surowcach, przejść do innego aspektu zagadnień wytwórczości, mianowicie do kwestii rąk roboczych w ramach gospodarki światowej.

Comments
  1. 4 miesiące ago