O demografii cz. 6

Jednocześnie za 100% gęstości zaludnienia przyjmujemy maksymalną gęstość zaludnienia, czyli gęstość zaludnienia Belgi i Luksemburga, równą 249. Stosunek nazwę wskaźnikiem ekonomicznego luzu zaludnienia.

Pod względem rozwoju ekonomicznego możemy podzielić, za prof. Wagemann, tereny globu naszego na następujące grupy: a) grupa wysoko-kapitalistyczna (Europa, Stany Zjedn., Japonia), b) grupa nowo-kapitalistyczna (Oceania, Łacińska Ameryka, Kanada), c) grupa pół-kapitalistyczna (Turcja, Persja, Chiny, Egipt), wreszcie d) grupa nie-kapitalistyczna (Abisynia Afganistan, Kongo, Sudan, Irak itp.).

Naturalnym biegiem rzeczy wynika pytanie, czy wszędzie względy klimatyczne i epidemiologiczne pozwalają na osiedlanie się ludzi w ogóle, a przedstawicieli rasy białej w szczególe.

W krajach egzotycznych znaj dują się główne centra strasznych dziesiątkujących ludność chorób zakaźnych. Zagłębie Oceanu Indyjskiego jest ośrodkiem cholery (przeciętnie rocznie 355.459 wypadków śmierci) i dżumy bubonowej (przeciętnie umiera tu rocznie 431.820 osób), mongolskie stepy – dżumy płucnej, Afryka Ekwatorialna – śpiączki, Centralna i Południowa Ameryka – malarii.